Zawód architekta we Włoszech 2021 - przesycenie i spadek dochodów (CNAPPC)

Pierwszy raport Obserwatorium CNAPPC o stanie zawodu architekta we Włoszech (dane Albo Unico, Inarcassa, Almalaurea, ACE) pokazuje rynek skrajnie przesycony. W 2020 r. do izby wpisanych było 153 692 architektów - to 27,4% wszystkich architektów Europy i najwyższa liczebność na kontynencie, ponad 5 architektów na 2 tys. mieszkańców wobec średniej europejskiej ok. 1 na 1 000. Kobiety stanowiły 42,5% wpisanych (wzrost z 35,9% w 2005 r.).

Zawód gwałtownie się starzeje: w 2021 r. 43,6% architektów miało ponad 51 lat, a udział osób poniżej 41 lat spadł do 28,4% (sześć lat wcześniej obie grupy były niemal równe). To sygnał słabnącego napływu młodych przy rosnącej liczbie seniorów.

Najmocniejszy wątek to dochody. W cenach stałych z 2020 r. średni roczny dochód architekta runął ze szczytu 31 710 EUR (2007) do dna 19 825 EUR (2016) - spadek o 38% w dekadę - z częściowym odbiciem do 22 285 EUR w 2019 r. Luka płacowa płci, choć malejąca (z 84,7% w 2000 do 53,9% w 2019), pozostaje bardzo wysoka, zwłaszcza po 40. roku życia. Skutkiem przesycenia jest najniższy w Europie (po Grecji i Serbii) potencjalny rynek usług projektowych na architekta - ok. 109 tys. EUR, czyli mniej więcej jedna czwarta poziomu niemieckiego.

Dla Polski to podwójnie pouczający benchmark: kontrapunkt do nowszego raportu CNAPPC o gender gap (2026) oraz ostrzeżenie, dokąd prowadzi nadpodaż architektów przy słabym rynku. W tym samym zestawieniu ACE Polska miała 14 000 architektów (2,5% Europy). Pełne dane (84 strony) zawiera raport źródłowy CNAPPC.